Elisabeth schreef de boodschappen die Maria haar dicteerde direct op tijdens de extases. Zij ontving de boodschappen in de periode van 18 dec. 1976 tot en met 18 dec. 1992. Vaak gebeurde dit tijdens de gebedsdiensten in aanwezigheid van vele pelgrims. (zie video)

De pelgrims hebben tijdens de verschijningen steeds een zeer aangename rozengeur opgemerkt. De intensiteit van die geur veranderde vaak en werd ook individueel verschillend ervaren. De geur bleef ook vaak mensen of artikelen begeleiden na de verschijning en zegeningen. Er zijn nog steeds religieuze artikelen die nu zelfs na 30 jaar die geur steeds nog met wisselende intensiteit verspreiden.

Andere opmerkelijke waarnemingen van de verschijningen betroffen het snelle schrijven van Elisabeth soms zelfs hele stukken zonder naar het papier te kijken, het nooit knipperen van haar ogen tijdens de extase, het plotse begin, soms zelfs midden in een woord en het langzame met krampen gepaard gaande einde der extases die steeds eindigden met een diepe zucht. Tijdens de extases merkte zij niets van haar omgeving ook niets van onverwachte rumoerige gebeurtenissen.

Elisabeth schreef de boodschappen altijd op A5-formaat blaadjes in een ringband op. Tijdens een extase schreef ze een aantal van die bladen aan voor- en achterzijde vol. De tekst van de boodschap eindigde echter steeds op de achterzijde onder aan de pagina.

18 februari 1979 – 03.00

Mijn kinderen, uw gebeden zijn noodzakelijk voor het handjevol priesters. Toch zijn veel van deze zonen weer begonnen met de Mariale Beweging weer op gang te brengen. Zij zetten zich in door meer geestelijke liederen ten gehore te geven en...

Lees verder
23 februari 1979 – 02.30

Men moet voelen, dat men klein is wanneer men kinderen genoemd wordt. Een kind, dat het woord kind zijn waardig is moet weten, dat men hem kan dragen naar eigen goeddunken en dat hij zich aan zijn Vader en Moeder onderwerpt, want dan alleen...

Lees verder
Vergeet niet het 8ste gebod (29.11.87)

Ook het 8ste Gebod, wat God aan de mensen gaf, wordt nog maar nauwelijks overwogen, ja meestal niet serieus genomen. Veel laster is er in de wereld; men durft zelfs meerdere malen vals te getuigen over zijn naaste. De lastertaal aan zijn medemens...

Lees verder
2 maart 1979 – 01.30

Hoevelen van Mijn kinderen leven tegenwoordig er maar op los, zonder nog aan God te denken. Het scheppende wat de Vader gegeven heeft en steeds nog geeft is een gewone zaak bij de meesten geworden. Nooit werd de klacht van Mijn Zoon Jezus zo...

Lees verder
4 maart 1979 – 16.10

De Vader kastijdt degene, die Hij het meest bemint. Gij zult de waarde eens kennen van het lijden, want daardoor zullen velen het reinigingsoord kunnen voorbijgaan en de Eeuwige Gelukzaligheid verwerven. Laaf dus hun brandende verlangens naar de...

Lees verder
8 maart 1979 – 07.00

Mijn kind, spoedig zal de tijd aanbreken, dat de geestelijkheid u zal dwarsbomen en voor valsiteit zal beschuldigen. Doch vertrouw op Mijn Zoon, Zijn Heilige Wil zal geschieden. Blijf bidden Mijn kinderen, want zo jaagt ge de duivel op de vlucht...

Lees verder
9 maart 1979 – 20.15

Dag, Mijn kind, jouw offers zijn nodig voor de redding van de priesters, want zij moeten de vertegenwoordigers zijn van Mijn Zoon. De man van het verderf zal zich er steeds meer op toe gaan leggen om hen te strikken, om op verkeerde gedachten te...

Lees verder
De zonde van de laster berokkent 3- voudige schade

Leef altoos in de Geest van Jezus Christus. Doet niemand leed aan door het lasteren. Lasteren is kwaadspreken over iemand, dat niet waar is. De zonde dezer berokkent een drievoudige schade; zij schaadt de geestkracht, daar zij de mens ongeschikt...

Lees verder
19 maart 1979 – 03.00 Feestdag H.Jozef

Mijn kinderkens wordt wakker, ontwaakt en zet uw morgentaak om in gebed. Wacht niet tot de dag zijn einde nadert, om dan het laatste restje wat zich nog afscheidt van de volgende morgen een klein gebedje te prevelen. Dan loopt de duivel rond als...

Lees verder

Aanmelden voor de nieuwsbrief